------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ýmislegt skrýtid i kýrhausnum ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ |
|---|
föstudagur, september 19, 2003
SJALDAN ER EIN BÁRAN STÖK!!!
Hæ hæ og halló!!! Gæti einhver sagt mér af hverju maður lagast alltaf af veikindum sínum 10 mín. áður en maður mætir til læknis og verður svo aftur veikur nokkrum tímum seinna???? Ég hef velt þessu mikið fyrir mér. Í morgun mætti mín á hverfis-heilsugæslustöðina sem hefur séð um mig í veikindum mínum allt frá fæðingu. Læknirinn minn er að vísu að hætta og ég fékk annan í staðinn tímabundið. Sá er í yngri kantinum, hreint ekki ómyndarlegur (þó að hann sé með gasalega ljóta klippingu, en því má kippa í liðinn...), og skemmtilega kaldhæðinn. Ég var heillengi hjá honum og hann hlustaði mig og allt þetta en það heyrðist ekki neitt. Núna sit ég hins vegar hérna og næ varla andanum fyrir einhverju rusli sem er í bringunni á mér :( Hann ákvað að sækja um lyfjaskírteini fyrir mig út af einni tegund af lyfjum sem ég er á. Hann sagðist aðeins þurfa að "skreyta" og það sem hann skrifaði var ógisslega fyndið. Fjárhagur minn er t.d. bágborinn (sem er að vísu ekki fjarri sanni). Eftir læknisheimsóknina fór ég og sótti mömmu í vinnuna og hún keyrði mig heim. Ég ákvað að fara í sjoppuna áður en ég skriði undir sæng en þegar ég var á leiðinni tók ég eftir því að ég hafði, eins og svo oft áður, gleymt að taka af mér andskotans skóhlífarnar. Mamma tapaði sér af hlátri inní bíl og komst ekki í vinnuna aftur fyrr en ca. hálftíma seinna. Dagurinn fór svo bara í það að lesa, leysa krossgátur og sofa mikið. Í gær fór ég að vinna. Það var ágætt fyrir utan hóstann, sem var ekkert gasalega lekker eins og einn vinnufélagi minn benti mér pent á "ooooojjjjjjjj, það er eins og þú sért að hósta upp e-u mikilvægu líffæri". Þegar líða tók á daginn fór að vera minna að gera eins og venjulega. Þá gefst góður tími til þess að undirbúa allt fyrir kvöldmatartörnina og ég var einu sinni sem oftar að vefja hnífapörum inn í servíettur (sem nota bene er MJÖG gefandi starf og fullnægir fönduráhuga mínum algjörlega) þegar mér finnst eins og það sé verið að horfa á mig. Ég sný mér við og viti menn, við afgreiðsluborðið stendur þessi líka gullfallegi maður. Váááá, við litumst í augu og svo hló hann því mér hafði brugðið doldið. Síðan komu tveir vinir hans og þó þeir væri ekki eins fallegir og hann þá voru þeir mjög myndó líka ;) Ég afgreiddi þá og gantaðist og ótrúlegt en satt þá föttuðu þeir djókið. Við vitnuðum til skiptis í Sódómu Reykjavík og þetta var bara almenn gleði. Á meðan þeir borðuðu var ég mikið að fylgjast með þeim, án þess þó að þeir vissu af því. Þegar þeir stóðu upp fór sá fallegi að skima um staðinn og svo fóru þeir. Þegar ég sá hann stíga út dó eitthvað innra með mér :( (ok ok, kannski aðeins of mikið drama, en maður verður að krydda þetta aðeins, annars er þetta ekkert spennandi!!!!) Eftir vinnu kom ég heim, angandi af steikingarfitu brælu. Það er uppáhalds lyktin mín, Jeeeiiiii!!! Ég gerði doldið undarlegt en ég er fegin að ég gerði það samt. Ég hringdi í Hr. x. Hann virtist glaður að heyra í mér, nota bene "virtist", og við spjölluðum í smá stund. Hann spurði mig hvernig deitið hefði gengið og ég sagði honum að ég væri ekkert brjálað spennt. Hann sagði mér að vinkona hans væri að koma í heimsókn og ég spurði hvaða vinkona hans það væri. Hann sagði mér þá að þetta væri bara stelpa sem hann hefur þekkt lengi og "hún er með gaur og allt..." Það létti mína brún, en maður veit svo sem aldrei. Hann spurði mig hvort ég vildi fara að djamma með honum og vinum hans á föstudagskv. Ég sagðist ætla að sjá til en svo kom upp úr kafinu að þetta eru einhverjir raftónlistartónleikar á vegum partý zone, sem meðal annars kostar péninga til að fara á, þá dró ég það til baka. Í fyrsta lagi djamma ég yfirleitt alltaf ódýrt, það þýðir engar skemmtanir eða staðir sem kostar á. Í öðru lagi er RAFtónlist ekki alveg mín deild. Ég meina, ég er hrifin af manninum og allt það, en einhvers staðar verður maður nú að leggja mörkin. Maður gerir ekki neitt fyrir neinn nem´ann geri eitthvað, þið skiljið... Anyways, ég spurði hann líka hvort hann hefði virkilega verið að meina það þegar hann sagði að hann vildi að við værum vinir. Ég sagði að hann hefði lagt svo mikið upp úr því og svo hafi hann varla haft neitt samband, hvort þetta hafi kannski bara verið þessi klassíska "dömp" lína. Hann þvertók fyrir það (og þar sem ég er náttúrulega ekki tortryggin að eðlisfari þá trúi ég því bara... (fyrir þá sem ekki fatta, þá var þetta kaldhæðni)), sagðist bara hafa verið upptekinn við að vinna og vera í skólanum og allt það. Svo þegar við kvöddumst sagði hann að hann yrði nú að hringja í mig. Ég sagði að hann yrði ekkert að gera það, ætti bara að gera það ef hann langaði og svo var það búið. Þegar þessu var lokið hringdi ég í gaurinn sem ég hitti á þriðjudagskv. Eftir smá samtal var ákveðið að ég myndi sækja hann og við myndum gera eitthvað. Ég fór því í sturtu, dressaði mig upp og allt þetta og fór svo til hans. Á leiðinni hlustaði ég á Queen á fullu blasti og gaulaði með sem ég hefði alveg átt að láta ógert út af kvefinu. Anyways, þegar ég var komin spurði kauði hvort ég vildi kannski koma inn og horfa á vídeó. Ég ákvað að ég væri það góður mannþekkjari að þetta væri í lagi. Við fórum að horfa á sjónvarpið og þá var verið að sýna hina snilldarlega "Not another teen movie" Í þeirri mynd er eitt atriði sem mér þykir sérlega skemmtilegt, en það er atriðið þar sem hinn ógurlegi Tourette syndrome sjúklingur sækir um sem klappstýra. Þar sem ég er með þennan sjúkdóm sjálf finnst mér þetta brilljant. Jæja, atriðið kemur og við hlæjum bæði og ég vissi alveg hvað myndi gerast. Allt í einu segir hann "mér finnst þessi sjúkdómur alltaf svo ógeðslega fyndinn", og Little missy hérna gat ekki að því gert að springa úr hlátri. Ég sagði honum á milli hláturrokanna að ég væri reyndar með þetta og að þetta væri alls ekki svona eins og sýnt væri í kvikmyndum. Hann varð náttlega mjög vandræðalegur, eins og ég vissi að hann yrði, en reyndi samt að láta það ekki sjást. Æi greyið, hann á það ekki skilið að lenda í grimmd minni. En já, eftir myndina fór ég bara heim og hringdi í S. vinkonu. Ég sagði henni frá djamm "tilboðinu" á föstud.kv. og að þetta væri á vegum Party zone. Þá fór hún að segja alls konar brandara sem ég skildi bara alls ekki en þóttist samt fatta þá svo ég liti ekki út fyrir að vera vitlaus. Hún sagði t.d. að það gæti nú verið gaman að fara víst þetta væri fyrir gott málefni, kannski myndu allir sem væru þarna riða til, og eitthvað bla bla. Eftir smá stund kom það svo í ljós að hún heyrði mig ekkert segja "Party Zone" heldur "Parkison" sem eins og allir vita er ENGANN veginn sami hluturinn. Ómægúddness, hvað hef ég gert til þess að verðskulda svona undarlega vini !!! Eftir þetta símtal sem að sjálfsögðu hafði rosalegt hláturskast í för með sér, fór ég aðeins á einkamál.is. Þar las ég bréf sem ég fékk fyrr um kvöldið sem var mjög fyndið og gaurinn virkar mjög skemmtilegur. Ég sé til hvað gerist þar ;) En eitt er víst að aldrei er ein báran stök í 12 vindstigum!!! Bless og takk, ekkert snakk... Ungfrú hávaðaseggur :) Segðu þína skoðun... Fjöldi skoðana:
|
|---|